Południe a północ Włoch: podobieństwa i różnice

Południe a północ Włoch

Aktualne granice swojego państwa Włosi zawdzięczają pośrednio Giussepe Garibaldiemu. Ten włoski rewolucjonista, żołnierz, polityk i bojownik o zjednoczenie Włoch żył w XIX wieku. Był wrogiem papiestwa, Austrii, legendy napoleońskiej oraz Wielkim Mistrzem loży Wolnomularskiej. Jego postać uwieczniono na wielu pomnikach, bo jest uważany za bohatera narodowego Włoch, twórcę Risorgimento, czyli zmartwychwstania Włoch. Odegrał on bowiem znaczną rolę w zjednoczeniu Włoch w 1861r., czyli w połączeniu wielu drobnych państewek, z których część znajdowała się pod okupacją Austrii lub Francji.

Jednak już stosunek do Garibaldiego na południu Włoch jest nieco inny niż na północy. Południowcy uważają go za „bohatera niczego”, który wsadzał nos w nieswoje sprawy. Być może pamiętają mu jeszcze, jak w 1860r. wraz z powstańcami z Genui dopłynął do Sycylii i ogłosił się tam dyktatorem w imieniu króla Wiktora Emanuela, by w efekcie końcowym dołączyć południe do reszty.

Południe Włoch do dziś uważa się trochę za zupełnie inny kraj niż część północna. Zresztą różnice pomiędzy tymi obszarami są znaczące. Południowcy mają zupełnie inny temperament niż mieszkańcy północnych regionów, są bardziej hałaśliwi, rodzinni, żywiołowi. Jednocześnie stereotypowo postrzegani przez są przez innych jako „wieśniacy” a także osoby nie przestrzegające prawa, przedkładające rozrywkę nad pracę. W stosunku do kobiet tutejsi mężczyźni są bardziej zaborczy niż mieszkańcy północy, reprezentują typ macho. Wolą mówić regionalnym dialektem niż językiem włoskim. To siebie południowcy uważają za rdzennych Włochów.

Na południe Włoch składają się regiony: Campania, Puglia, Basilicata, Kalabria, Sycylia i Sardynia. Mentalnie także Molise i Abruzzo, chociaż te dwa ostatnie leżą w środkowych Włoszech. Wymienione regiony przed zjednoczeniem należały do największego ówcześnie (spośród wszystkich składowych dzisiejszych Włoch) Królestwa Obojga Sycylii, rządzonego przez Burbonów. Nic więc dziwnego, że mieszkańcy tych terenów mają poczucie odrębności. Zresztą gospodarczo regiony te są znacznie uboższe niż wysoko uprzemysłowione Włochy północne. Mieszkańcy zajmują się głównie rolnictwem i obsługą turystyki. Wytwarza się tu zaledwie 3% PKB.

Oczywiście różnice wynikają również z klimatu. Na południu temperatury są znacznie wyższe niż na północy, mówi się nawet, że na południe od Rzymu to już „Afryka”, ale i „prawdziwa Italia”. Z powodu rzadkich opadów deszczu jest tam zupełnie inna roślinność niż na północy, obserwuje się niewiele zieleni.

`Również kuchnia jest na południu znacznie lżejsza niż w regionach północnych: bazuje na owocach morza, rybach, oliwie, winorośli, bakłażanach, pomidorach czy pszenicy durum (pozostałość po dawnych wpływach arabskich i hiszpańskich). Niestety, choć południe Włoch to region atrakcyjny dla turystów, nie jest on przykładem schludności. W miasteczkach często widać walające się śmieci, wiszące na ulicach pranie oraz bezpańskie psy.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s